Galerija Bel art, Bulevar Mihajla Pupina 17, Novi Sad

07. novembar – 18. novembar 2019.

,,Dragan Stojkov je afirmisani slikar figurativnog realizma. Još tokom poznih sedamdesetih godina prošlog veka on se, po povratku sa studija u Veneciji, uvrstio među vodeće zagovornike tada aktuelnog i izuzetno snažnog jugoslovenskog pokreta fotorealizma. Osim autentične slikarske (foto)realističke percepcije i interpretacije, rad Stojkova je impresionirao i zbog činjenice da se njegovo umetničko delovanje večito zasnivalo na ažurnom praćenju i poštovanju tehničkih i tehnoloških dostignuća u globalnom procesu usavršavanja vizuelnosti i vizuelne medijalizacije. Neposredno se bavio fotografijom, polaroidom, filmom i videom, a u novije vreme je koristio i digitalnu tehnologiju koju primenjuje u nekoliko sasvim specifičnih aproprijacija vlastite slikarske produkcije.

Sasvim lapidarno koncipirana i minimalistički definisana retrospekcijska postavka u Galeriji „Bel art” zamišljena je kao prikaz tog specifičnog odnosa slikara Dragana Stojkova prema novim tehničko-tehnološkim medijima: u delovanju nepokolebljivog zagovornika autentičnog slikarstva su na različite načine prisutni tzv. novi mediji – kao predložak, kao prihvaćena činjenica umetničkih aktuelnosti, kao svojevrsna pikturalna rasprava o novom konceptu realističke slike, kao praktično priključivanje najrazličitijim aktuelnim trendovima digitalizacije i svesne medijalizacije vlastitih umetničkih ostvarenja… Da bi se takav koncepcijski niz prezentovao, Stojkov se opredeljuje za „temu“ Od fotorealizma do virtuelne vizuelnosti, koja se u nevelikom galerijskom prostoru obrazlaže uporedo postavljenim nizovima reprezentativnih fotorealističkih slika iz druge polovine prošlog stoleća i najnovijih pročišćenih realističkih ostvarenja nastalih učešćem Dragana Stojkova u atmosferi ovovremenske globalne medijalizacije. Njegovo fotorealističko slikarstvo iz sedamdesetih i osamdesetih nas podseća na jedan slikarski koncept koji je u jednom značajnom momentu druge polovine XX veka proistekao iz naglo ostvarene sveprisutnost fotografije u svetu (i umetnosti) – kao osnovne jedinice jednog novog i drugačijeg, upravo tada formiranog, načina globalnog vizuelnog komuniciranja...

…Jednostavno, on je još jednom pokazao da umetnik i te kako osluškuje, prati, analizira i kritikuje pojavnosti savremenosti, pogotovo ona zbivanja koja naš svet čini sve zavisnijim od tehnologije; koja zanemaruje emocionalnost i bliskost među ljudima; koja podstiče dehumanizovanje sveta. Tim idejama i takvim tendencijama se slikar i umetnik Dragan Stojkov konfrontira, nastojeći da na svoj način čuva i podržava one umetničke nazore u kojima dominiraju estetski sistemi i etička načela. Uostalom, to se nedvojbeno sagledava u njegovoj umetnosti, kojoj su imanentne racionalistička interpretacije sveta te tihi i strastveni poetski poriv – a što je njegovom slikarstvu odredilo sasvim specifičnu poziciju u vojvođanskim i srpskim umetničkim zbivanjima druge polovine XX i početkom aktuelnog stoleća.” (Sava Stepanov, likovni kritičar)

Kustos izložbe je Sava Stepanov, likovni kritičar. Izložba je podržana od strane Ministarstva za kulturu i informisanje Republike Srbije. Izložba traje do 18. novembra 2019. godine.

Dragan Stojkov (Sombor, 1951)

Studije slikarstva na Akademiji lepih umetnosti u Veneciji, u klasi profesora Karmela Zotija (Carmelo Zotti), završio je 1979. godine. Priredio je više od 170 samostalnih, a učestvovao na 350 grupnih  izložbi u zemlji i inostranstvu. Dobitnik je brojnih nagrada i priznanja za svoj umetnički rad: Nagrada ,,Bošnjak Ernest” za film ,,Konjović 75”, F.A.F, Sombor (1976); Otkupna nagrada na VI trijenalu savremenog jugoslovenskog crteža, Sombor (1978); Otkupna nagrada Likovne jeseni na izložbi „Trenutak savremene jugoslovenske umetnosti ’80”, Sombor (1980); Premija ,,Zlatna diploma za slikarstvo” na 5. izložbi jugoslovenskog portreta, Tuzla (1980); Nagrada Ministarstva kulture Srbije na bijenalu jugoslovenskog akvarela, Zrenjanin (1993); Nagrada na I bijenalu pejsaža, Novi Sad (1998); Nagrada kulturno-prosvetne zajednice ,,Zlatni beočug”, Beograd (2012); ,,Vukova nagrada”, Beograd (2015) i Priznanje ,,Kapetan Miša Anastasijević”, Beograd (2018). Njegova dela nalaze su značajnim javnim i privatnim kolekcijama u zemlji i inostranstvu. Član je Udruženja likovnih umetnika Vojvodine (ULUV) od 1981, a od 2007. godine član je i Udruženja likovnih umetnika Srbije (ULUS). O njegovom umetničkom radu napisan je veliki broj monografija i članaka. Živi i radi u Beogradu.